wystawa 12.05 – 22.05


Bartek Wieczorek
– Adam’s Song
„The greatest man I never knew
Lived just down the hall
And every day we said, "Hello"
But never touched at all”
„Oh, he was good at business
But there was business left to do
He never said he loved me
Guess he thought I knew”

Reba McEntire - The Greatest Man I Never Knew


Wspomnienie ojca to zarys zaokrąglonych nad biurkiem pleców i rytmiczny dźwięk klawiszy starej maszyny do pisania. Ta muzyka dobiegająca z pokoju za ścianą budziła mnie rano do szkoły i witała już na podwórku z szóstego piętra, kiedy z niej wracałem. Dzień, kiedy dowiedziałem się, że będę rodzicem otworzyło we mnie na nowo rozmyślania o mojej relacji z ojcem. Obudziło tęsknotę i bunt. Mój dom był tradycyjny, pełny i dostatni, ale naszej relacji zawsze odczuwałem pewnego rodzaju niedostatek. Wróciła tęsknota za tymi nigdy nieodbytymi wakacjami, nieprzetartymi szlakami, niewypowiedzianymi słowami.

Zostanie ojcem dało mi nadzieję na zrozumienie Adama i próbę zbudowania naszej relacji na nowo. Być może jego nieobecność w moim życiu nie była wcale formą ucieczki, a wynikiem silnego poczucia powinności. Próbą wypełnienia nadanej przez społeczeństwo roli w tradycyjny sposób. Mój ojciec zmarł zanim moja córka skończyła rok. Ten rok był za krótki, żebym odważył się na szczerość.  W idealnym świecie mielibyśmy więcej czasu. Ten rok pozostanie ze mną na długo, być może na zawsze. Pozostaje mi wspomnienie rytmicznej muzyki dobiegającej zza ściany, skomponowanej szybkimi uderzeniami w starą maszynę i przetłumaczenie jej na język wszyskich rozmów, które odbędę ze swoją córką. 

Link do wydarzenia na fb


wystawa 31.03 – 09.04


Kajetan Plis
– Beztroskie Lato
beztroski (przymiotnik) znaczenia:

(1.1) nie mający trosk, zmartwień

(1.2) nieskłonny do martwienia się, nieprzejmujący się niczym;
synonimy:
(1.2) idylliczny, sielankowy, bezproblemowy

Połóż się na trawie i weź głęboki oddech.



wystawa charytatywna 10.03 – 20.03


Slava Ukraini!



How to react to war?
How to cope with fear?
How to survive uncertainty?

War in Ukraine shocked us all. Nobody expected it. Not so long ago our gallery members scheduled upcoming individual photography exhibitions for this year. Due to the tragic events which are happening so close to our borders, we can’t stay indifferent and decided to hand over our space to artists from Ukraine.

Idea for the exhibition “Slava Ukraini” came up spontaneously, as an act of solidarity with those who overnight had to face a new reality.

Sasha Kurmaz, the winner of FOAM Talents sent us his work while hiding in one of Kiev’s shelters. Daniel Kosoy, shared with us a photograph of his best friend who took his own life due to Russian aggression. Among others are also: Synchrodogs, Yan Wasiuchnik, Genia Volkov, Max Dutka, Daria Svertilova, Lesha Berezovskiy, Yuliia Frolova, Valentine Bo, Kristina Podobed, Maksim Finogeev, Kris Vóitkiv, Elena Subach, Daniel Kotliar, Yulia Krivich, Borys Slobodianiuk, Vova Vorotniov, Anton Shebetko, Mishka Bochkaryov, Lisa Vlasenko, Nikita Sereda, Julie Poly, Victoria Pidust and others.

During the exhibition (later released online) there will be a prints sale available in limited edition of 100 copies / 300zl (60 euros) per print. All profits will be donated to Humanitarian charitie helping war victims in Ukraine.
Jak reagować na wojnę?
Jak radzić sobie ze strachem?
Jak przetrwać niepewność?

Wydarzenia mające miejsce w Ukrainie wstrząsnęły nami wszystkimi. Wojny nie spodziewał się nikt. My również. Jeszcze nie tak dawno temu rozmawialiśmy w grupie o programie kolejnych wystaw indywidualnych. Dziś w obliczu tragedii, jaka ma miejsce tuż obok naszego domu, nie możemy pozostać obojętni.
 
Pomysł wystawy „Slava Ukrajini!” narodził się spontanicznie, jako akt solidarności i dobroci. 
 
Sasha Kurmaz, zwycięzca FOAM Talents wysyłał nam swoje prace kryjąc się w Kijowskim schronie. Daniel Kosoy podzielił się z nami fotografią przyjaciela, którego rosyjska agresja, doprowadziła do samobójstwa. Dołączył do nas uwielbiany przez branżę modową duet Synchrodogs, który na co dzień zajmuje się fotografią artystyczną. W wystawie ponadto biorą udział m.in: Yan Wasiuchnik, Genia Volkov, Max Dutka, Daria Svertilova, Lesha Berezovskiy, Yuliia Frolova, Valentine Bo, Kristina Podobed, Maksim Finogeev, Kris Vóitkiv, Elena Subach, Daniel Kotliar, Yulia Krivich, Borys Slobodianiuk, Vova Vorotniov, Anton Shebetko, Mishka Bochkaryov, Lisa Vlasenko, Nikita Sereda, Julie Poly, Victoria Pidust i inni. 

Podczas wystawy i później online będzie można zakupić prace w limitowanej edycji 100 sztuk w cenie 300 zł. Zebrana kwota przeznaczona zostanie w całości na cele wspierające pomoc humanitarną ofiar wojny w Ukrainie.



wystawa 24.02 – 03.03


Ada Zielińska
≈ 5 km / W przybliżeniu 5km
You have stalked this blog,
you must really like me.
Message me any time
even if it’s just to talk.
I blog about whatever I want.


Sam Riviere, 'infinity sunsets',
from Kim Kardashian's Marriage,
Faber & Faber, 2015





Publikacja


Wiktor Malinowski – Serotonina


Rok 2020. Środek zimy. Jeszcze dochodzę do siebie po Sylwestrze. Zawsze najgorzej jest trzeciego dnia. Obiecałem sobie, że to ostatni raz. Przeżycie weekendowych skrajności kosztem apatii w tygodniu. Szczęście jest tylko tam, gdzie uciekam. Zaczynam się stresować. Po cholerę kupiłem ten bilet, dlaczego zgodziłem się lecieć do Maroko? Przecież to ostatnia rzecz do jakiej się nadaję.
Nie mogę myśleć, pracować. Ledwo wytaczam się z domu do sklepu. Jak zostawić to rozgrzebane “wszystko” i polecieć do Afryki?

Słońce. Moje źrenice wypełnia lekarstwo. Owoce, smaki, kolory, wszystko pulsuje. Hostel pełen młodych ludzi, artystów. Wokół muzyka, szmer rysujących ołówków, mieszające się barwy. Rozmowy o energii, haszysz, szczere wyznania i rozbrajająca otwartość. Zrzucam skorupę, dopuszczam wewnętrzny głos. Odczuwam smutek kiedy myślę o sobie w Warszawie, w końcu żyję tu i teraz. Wyzwalająca perspektywa. Przecież to wszystko jest takie proste, tak niewiele mi trzeba. Dlaczego tak łatwo o tym zapomnieć?
Jestem zafascynowany. Miasta, ocean, góry, pustynie, oazy. Jestem ostrożny, dokumentuję powierzchownie. W te dziesięć dni można zasmakować tylko lukru, zewnętrznej dekoracji. Obiecuję sobie, że wrócę tu za rok, na dłużej. Chcę więcej.

Naiwny optymizm straciłem gdzieś między halą przylotów, a Aleją Niepodległości, ale mimo wszystko wracam odmieniony, coś wyrównało się w środku.

Chyba już jestem zdrowy.

Limitowana edycja – 50 kopii. Format A5, 48 stron na papierze kredowym 130gsm, okładka 250gsm + obwoluta plastikowa. 


wystawy sezon 1 – archiwalne


28.07 – 07.08
Jan Jurczak – Bedside

07.07 – 17.07
Paulina Pawłowska – Skóra publiczna

02.06 – 12.06
Dawid Misiorny – Umarell

12.05 – 22.05
Bartek Wieczorek – Adam’s Song


28.04 – 08.05
Ola Bydłowska – Thirst Knows No Season


09.12 – 19.12.2021
Jan Jurczak & Marta Niedbał – Somnium Soft–core

18.11 – 05.12.2021
Maksym Rudnik – Schyłek

31.03 – 10.04
Kajetan Plis – Beztroskie Lato


10.03 – 20.03
Slava Ukraini!

24.02 – 03.03
Ada Zielińska – ≈ 5 km

04.11 – 14.11.2021
Wiktor Malinowski – Serotonina

21.10 – 30.10.2021
Paweł Kocan – Ene Due Rike Fake

07.10 – 17.10.2021
Milena Liebe – Centaury

30.09 – 03.10.2021
Tymon Nogalski – Kaprysy i okoliczności

09.09 – 19.09.2020
Krzysztof Powierża – Deadline

12.08 – 30.08.2020
Pierwszy